Stop de negatieve spiraal

Van zure bom naar weke peer?

Klagen, het is niet zo mijn favoriete bezigheid. En als anderen het doen erger ik me er aan. Klaag niet, doe er wat aan, denk ik dan al snel. Aan de lopende band klagen of ernaar luisteren kost zo ontzettend veel energie, die kan beter in iets nuttigs gestoken worden. In sommige gevallen kan het echter nog meer frustratie opleveren om te proberen iets aan de situatie waar je onvrede mee hebt te veranderen.

Neem nou als voorbeeld het nieuwe beleid van school om geen tentamenuitslagen meer te publiceren (klacht nr. 1). Het zou teveel onrust geven. OK, hoezo onrust? Ik wil GRAAG weten hoeveel fout ik had, zodat ik me kan voorbereiden op een herkansing of het kan afsluiten. Onrust heb ik juist als ik 10 werkdagen moet wachten op een uitslag. Ook al wordt de normering achteraf bepaald (klacht nr. 2), het is wèl mogelijk om het ergens in te schalen als je in elk geval weet hoeveel fout je hebt. Wat zijn mijn kansen…

Schrale troost

Van mijn man mag ik niet klagen. ‘Ik heb je ervoor gewaarschuwd’, zegt hij dan. En hij mag dat zeggen want hij heeft zelf deeltijd HBO gedaan (weliswaar bij een ander instituut maar daar was het niet anders als ik hem mag geloven). En ‘Je haalt toch altijd alle tentamens’, is er ook zo’n dooddoener als ik weer eens over de publicatie van de cijfers begin. Klopt wel, maar daarom heb ik nog wel spanning en vind ik het nog wel fijn om zaken te kunnen afvinken. Gisteren heb ik namelijk na een paar dagen nauwelijks uit bed geweest te zijn (griepje?) toch maar het tentamen Mediatheoriën gemaakt. Helaas kan ik nu niet kijken of het me gelukt is om alleen met de fijne lessen en een paar keer het boek openslaan dit voldoende af te sluiten.

Positieve berichten

Gelukkig werden onze klachten over de algemene gang van zaken rondom planning en organisatie goed opgepakt en mochten we een afvaardiging sturen om te praten met onze studiebegeleider en de coördinator hoofdfase. Van één van die afgevaardigden mocht ik vernemen dat dit een positief en constructief gesprek is geweest. Er zijn knopen doorgehakt en beloften gemaakt. Daar ben ik blij om. Hopelijk kunnen we als klas ons ook weer wat positiever gedragen, in plaats van als een stelletje zure bommen in de stoelen te hangen. Het zou het leven een stukje aangenamer maken.

0 reacties

Plaats een Reactie

Wil je op dit artikel reageren?
Hieronder kun je jouw reactie achterlaten!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *